Dag 58 - Aankomst Hamburg, Duitsland (Maandag 7 april 2008)

Gedurende de nacht diverse keren wakker geweest, omdat we nu niet meer naar het noordoosten langs de Nederlandse kust voeren, maar ten noorden van de Wadden eilanden zaten richting het oosten, richting de ingang van de Elbe rivier naar Hamburg. Door de wind van de afgelopen dagen is er een ‘swell’ ontstaan vanuit het noorden en zorgt ervoor dat het schip rolt. Ook ging het brandalarm nog af rond 04:30 uur, maar dat bleek loos alarm te zijn, gelukkig maar.

Rond 05:30 uur lagen we stil, ik weet niet of we voor anker lagen, volgens mij wel. Rond ongeveer 07:3 uur voeren we langzaam naar het loodsstation. Er bleek een 50 centimeter lagere waterstand te zijn dan verwacht (dat komt eens in de zoveel tijd voor, wat niet te voorspellen is). Daardoor voeren we heel langzaam de rivier op, tegelijkertijd met het opkomende water om zo voldoende ruimte onder de kiel te hebben.

Rond 08:30 uur kwam de zeeloods aanboord. Deze loods begeleid het schip vanaf zee tot aan Brünsbüttel, waar ook de ingang is van het Oostzee kanaal richting de Oostzee. Aldaar komt de rivierloods aanboord die het schip helemaal tot vlak voor Hamburg zal begeleiden alwaar twee havenloodsen het schip voor de kant zullen ‘praten’.

Door de lage snelheid ging het erg traag. Normaal passeer je vanaf zee Brünsbüttel al na een uur of twee en een half, maar nu deden we er bijna vier uur over. Een voordeel is dat je rustig je lunch kan opeten zonder dat je veel mist. De lunch bestond uit een soort leverpastei met champignons en salade vooraf, als hoofdgerecht kip met rijst en als nagerecht kaas en fruit. Al aan het begin van de Elbe, nog op zee, passeerden er al een vijftal (grote) containerschepen, dus goed voor de foto’s !

De zeeloods vertelde dat het eerste stuk van de Elbe goed zicht had, alleen de rest van de Elbe zou dicht zitten van de mist. Ter hoogte van Brünsbüttel zag je dat ook, alleen je zag het ook zo verdwijnen, dus geen mist gehad.




































Rond 13:45 uur voeren we onder de ruim 200 meter hoge elektriciteitsmasten ter hoogte van Stade door en in de verte is de haven van Hamburg al te zien. Erg warm was het niet, dat kwam vooral door de wind, want uit de wind was het zo’n 12°C. Verder was het bewolkt en af en toe leek het te gaan sneeuwen.

Rond 14:30 uur kwamen de twee havenloodsen aanboord en werden de sleepboten vastgemaakt. In een speciale cirkel werd het schip gedraaid om stuurboord voor de kant te komen liggen, helemaal achterin aan de Burchardkai. Vele feeder schepen krioelden om ons heen, als je even naar links keek en een paar minuten later naar rechts, zag je sommige feeders ineens aan de andere kant van de terminal liggen !

De “CSCL EUROPE” ging ons al voor op de rivier en toen wij aankwamen in de draaicirkel was dat schip al bijna voor de kant, tegenover de Burchardkai, de concurrent van de HHLA terminal, Eurogate. Ook zag ik voor het eerst (waarschijnlijk was dit ook de eerste reis) een nieuw groot 6500 TEU schip van UASC, de “AL SAFAT”. Zo te zien heeft dit schip ook in slecht weer gezeten, omdat je op de zijkant van het nieuwe schip overal zoutresten ziet, precies in de vorm van de brandstof- of ballasttanks (die warmer zijn dan de scheepshuid) en ter hoogte van de machinekamer. Omdat het water daar door de warmte sneller verdampt en er dus meer zout achterblijft, aldus de chief-officer.

Rond 16:00 uur lagen we voor de kant en begon de los- en laadoperatie vrijwel direct met vijf kranen (meer kranen staan er ook niet op deze ligplaats). Door het lange buiten staan had ik het behoorlijk koud gekregen en ging eerst even een warme douche nemen, terwijl de geheugenkaartjes van de camera de foto’s overzetten naar m’n laptop. Na weer ontdooid te zijn, werd er omgeroepen (in het Frans) dat de geplande black-out test binnen enkele ogenblikken zou plaats vinden. Een black-out op een schip, is dat alle machines en pompen uitvallen en de noodgenerator het gehele ‘systeem’ (althans de noodvoorzieningen zoals de noodverlichting, één stuurmotor, navigatielichten etc) draaiende moet houden en de bemanning bezig is de andere generatoren weer op te starten. Deze test wordt jaarlijks gedaan en onder toezicht van een inspecteur van het classificatie bureau. In dit geval was dat iemand van Bureau Veritas.

Een raar gezicht en gehoor als alles op het schip stil is. Geen verlichting, geen airconditioning, geen gedreun van de uitlaatgassen van de generatoren, helemaal niets ! Even later ging ook volgens plan de noodverlichting aan en werden de generatoren weer opgestart.

Door de black-out, wat ook precies tijdens het spitsuur in de kombuis was, kon de kok niet het geplande menu maken en bestond het diner uit een Franse uiensoep vooraf, als hoofdgerecht vlees met wat pasta en het nagerecht was kaas en fruit. De inspecteur van Bureau Veritas at ook mee en de volgende dag zou hij met nog twee collega’s het een en ander aanboord inspecteren wat betreft de veiligheid, de documenten en dergelijke. Drukke dagen voor de bemanning, omdat tijdens deze inspecties het lossen en laden gewoon doorgaat.

Na het diner nog wat foto’s gemaakt van de operatie tijdens de avonduren en daarna alvast begonnen met het inpakken van de meeste kleren en spullen. Ik heb genoten van de reis, maar ben toch ook wel blij als ik weer thuis ben !

De vertrektijd stond op 23:00 uur de volgende dag, wat zal betekenen dat we woensdag 9 april rond 14:00 uur aan de loods zijn in Rotterdam en 16:00 uur zullen aanmeren, mits er een ligplaats is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina