Dag 51 - Onderweg van Port Said, Egypte, naar Southampton, Engeland (Maandag 31 maart 2008)

Toen ik de gordijnen openschoof zag ik een vlakke zee en een zonnetje. Af en toe wat wolken en op het dek zag ik dat het geregend had afgelopen nacht. Tijdens het ontbijt vertelde de kapitein dat de weersverwachting iets was verbeterd, maar er nog steeds een windkracht acht en golven van ruim vijf meter worden verwacht  van opzij.

Rond 10:00 uur passeerden we Malta, dit keer het noorden van Malta en nog even gebeld met het thuisfront, want hier in de buurt heb je bereik van het Maltese netwerk. Ineens krijg je een sms’je met “Welkom in Malta”.

De lunch bestond uit een avocado met een garnalencocktail vooraf, als hoofdgerecht osso bucco met macaroni en als nagerecht Franse kaas en fruit. Na de lunch werd het bewolkt en was het zo’n 15°C en waaide er een zuidoosten wind van kracht drie tot vier.

Het Italiaanse eiland Pantelleria passeerden we ook aan onze bakboord kant rond 15:30 uur en dit eiland was helemaal ‘ingepakt’ door de bewolking. Even later, rond 17:30 uur passeerden we Cap Bon in Tunesië en voeren we in het VTS systeem langs de kust. De VTS centralist (vanaf Pantelleria) vroeg heel veel vragen en ook veel irrelevante vragen, dat de chief-officer grapte of ze ook de naam van z’n vrouw wilde weten ! Een VTS centralist vraagt inderdaad veel vragen, onder andere de naam van het schip en de registratienummers, vlag, type schip, of er gevaarlijke lading aanboord zit. Dit keer wilde ze ook onder andere de nationaliteit van de bemanning weten, wanneer en hoe laat we vertrokken waren uit de vorige haven en dat soort vragen. Volgens mij allemaal irrelevant.

Ik was net van de brug gegaan toen het om 18:00 uur ineens flink begon te regenen. Het begin van het slechte weer wat ons komende nacht en ochtend te wachten staat.

Het diner bestond uit een soort tonijn/rijst/cocktailsaus vooraf, als hoofdgerecht worst met aardappelpuree en Franse kaas en fruit als nagerecht.

Na het diner begon het slechte weer al een beetje te komen, windkracht zes tot zeven was het al maar recht van voren, dus voel je daar niet zoveel van aanboord. Ook had ik alles met de elastieken vastgezet, laptop en losse spullen van het bureau af zodat het niet kan vallen als het ineens gaat spoken ’s nachts.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina