Dag 49 - Suez kanaal passage, Egypte (Zaterdag 29 maart 2008)

Ik had om 05:00 uur de wekker gezet en merkte tijdens het douchen dat het schip al klaar was om te vertrekken. Rond 05:30 uur waren we al aan het varen en passeerden we vlak langs de “OOCL QINGDAO” en hadden we de “NEDLLOYD BARENDTSZ” al reeds achter ons gelaten. Eenmaal op de brug aangekomen bleek dat wij het eerste schip in het konvooi zijn en dus ook vrij vroeg het kanaal weer uit zijn, de loods verwachtte rond 16:00 uur (in plaats van 18:00 uur).

 

 

 

 

Rond 06:00 uur voeren we het kanaal in ter hoogte van Suez en werd de zeeloods vervangen door twee nieuwe loodsen die het schip tot El Ismailiya zouden begeleiden. Ook kwamen er weer elektriciens aanboord met een bootje. Het eerste stuk van het kanaal vanaf Suez tot aan het Klein Bitter meer is een lang en recht stuk kanaal met aan de linkerkant veel groen en bebouwing. Aan de rechterkant is het echter één en al zand. Ik had een overhemd aangedaan, maar ben even na het passeren van Suez maar een trui aan gaan doen, want het was behoorlijk fris, rond de 20*C maar de noordwesten windkracht drie maakte het fris.Om de paar honderd meter staan er kleine wachthuisjes met militairen. Dit keer zag ik ook een mitrailleur bij elk wachthuisje staan. Een dag of twee voor onze passage was er een vrachtschip, gehuurd door de Amerikaanse marine, waarbij een Amerikaanse soldaat een visser met zijn bootje iets te dichtbij vond komen en het vuur opende waarbij de visser om het leven is gekomen. De vissers hier varen inderdaad vlakbij, maar deze actie van die soldaat is weer totaal nutteloos en bewijst weer van een overdreven angst voor een aanval.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We voeren rond 08:25 uur het Klein Bitter meer op waarna we door een kleine doorgang bij El Kabrit rond 08:50 uur het Groot Bitter meer op voeren. Hier liggen de schepen van het zuidgaande konvooi al te wachten tot dat (ons) noordgaande konvooi voorbij is. Vandaag was een rustige dag volgens de loods, 17 schepen noordgaand en 25 zuidgaand. Op het moment dat wij bijna aan het einde waren van het Groot Bitter meer, kwamen de laatste schepen van het zuidgaande konvooi het meer op varen. Het waren een aantal schepen van de Amerikaanse marine en als laatste schip de “CMA CGM TULIP”. Aanboord van die marine schepen stonden er zelfs soldaten klaar achter de mitrailleur op de boeg.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond 09:45 voeren we het Groot Bitter meer af en voeren via de oostkant van de Deversoir by-pass verder. Vanaf dit punt tot aan de uitgang heb ik toen we op de 21e februari zuidwaarts gingen, niet gezien omdat het nacht was. De trui had ik snel weer gewisseld voor het overhemd, want het werd nu wel erg warm in de zon en zonder wind. Ook had ik in de tussentijd alvast het geheugenkaartje van de camera geleegd, om te voorkomen dat je ineens op de brug staat zonder geheugencapaciteit terwijl er veel dingen te fotograferen zijn. Nog steeds is de linkerkant van de oever het meest interessant, rechts nog steeds veel zand. Er staan soms erg mooie huizen zo langs de oever van het kanaal en vlak voor El Ismailiya ligt een mooi sportcomplex / hotel met een zwembad erbij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 10:50 passeerden we het Gebel monument, ter nagedachtenis van de slachtoffers die het kanaal tussen 1914-1918 hebben verdedigd. Daarna komt het meer van Timsah, waaraan de plaats El Ismailiya ligt. In deze plaats is ook het hoofdkantoor van de autoriteiten van het kanaal gevestigd en zijn er tevens strandjes te zien en veel kleine vissersbootjes. Op de rechteroever staat ook nog een oorlogsmonument, een bajonet van bijna 66 meter hoog. Hier werden de twee loodsen die in Suez aanboord waren gekomen rond 11:05 uur afgelost door twee collega’s, die het schip tot aan de uitgang van het kanaal zouden begeleiden. Even na El Ismailiya staat op de linkeroever ook het huis van President Mubarrak. Op dit gedeelte van de oever staan nog meer schitterende huizen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 11:30 uur passeerden we de draaibare spoorwegbrug en op dit stukje van het kanaal is er op beide oevers vrijwel alleen maar zand te zien. Het was rond het middaguur zo’n 26°C, de luchtvochtigheid 55% en het was bijna windstil. Dat maakte het vrij warm en ik had naast de zonnebrandcrème ook maar een petje opgezet. Rond 12:00 kwamen we aan bij de by-pass van El Ballah, waar wij de oostzijde van de by-pass namen. In deze by-pass liggen de schepen (vaak niet erg veel) op de trossen en soms licht met de bodem in of tegen het zand aan te wachten totdat het noordgaande konvooi voorbij is. Die schepen behoren tot het tweede zuidgaande konvooi. Tussen deze schepen lag ook de “CMA CGM ROSSINI” te wachten. Er voer ook een klein vissersbootje heel dichtbij, ze wilden eerst het kanaal oversteken maar besloten toch maar terug te gaan en we passeerden dit bootje erg dichtbij. In zo’n situatie zal die Amerikaanse soldaat geschoten hebben. Ik was van plan om na het passeren van deze schepen rond 12:30 te gaan eten, maar vlak na deze passage kwam de enorme ‘Peace Bridge’ tevoorschijn. Deze brug was pas klaar in oktober 2001 en is genoemd naar de vriendschap tussen Egypte en Japan. Vlak voor de bug vloog er ook een grote groep Flamingo’s voorbij en uiteindelijk vlogen ze langs het schip weer weg. Met een snelle sluitertijd kon ik wat mooie foto’s daarvan maken. De brug werd gepasseerd rond 12:40 uur en passeerden we aan de linkerzijde het stadje El Qantara. Hierna zag ik dat het even een stuk links en rechts zand zou worden dus ging ik snel naar beneden om te eten. De loods en de kapitein hadden al op de brug gegeten, want die kunnen natuurlijk niet weg. De lunch bestond uit vis met een wortelsalade vooraf en als hoofdgerecht gevogelte met zuurkool en aardappeltjes. Geen kaas genomen vandaag, want ik wilde weer snel terug naar de brug en de steward was druk bezig iedereen ‘op locatie’ zijn lunch te verzorgen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een klein kwartiertje was ik weer op de brug en had in de tussentijd weer het geheugenkaartje van de camera voor zover leeggemaakt. Na El Qantara is het nog een lang, recht stuk richting het noorden, naar de uitgang van het kanaal, nog zo’n 45 kilometer. We passeerden één van de vele veerpontjes die het kanaal oversteken met een vrachtwagen met een complete legertank erop. Ondanks de lage snelheid van zo’n 8,5 knopen zie je toch een redelijke golfslag op de oevers. Ook zijn er op vele plaatsen ponton bruggen te zien, waarschijnlijk van het leger, om in geval van nood een snelle verbinding te hebben met de overkant.

Een bijna rechte koers naar het noorden volgen we de laatste kilometers van het kanaal. Op dit laatste stuk zie je aan de linkerkant een spoorweg en een snelweg, af en toe wat groepen huisjes en wat groen. De rechterkant daarentegen is echter woestijn, op wat wachthuisjes en af en toe een waterkanaal en elektriciteitsmasten na. Rond 14:15 voerde één van de loodsen op de brug op een kleedje één van de gebeden van de dag uit, richting het oosten. Uit respect voor het geloof heb ik daarvan geen foto van gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op kilometer 17 splitst het kanaal zich. Rechtdoor is het hoofdkanaal richting Port Said, wat voor grote schepen niet diep genoeg is, dus nemen de grote schepen de Port Said by-pass richting de Middellandse zee. We namen de by-pass ron 14:35 uur en rond 15:20 gingen de twee loodsen plus de elektriciens weer van boord af. Aan de linkerkant was de stad Port Said en Port Fouad te zien. Er was ergens brand, want veel rookwolken zagen we in de verte. Aan de rechterkant de vrij nieuwe terminal Port Said East containerterminal  waar vooral Maersk Line de schepen laat behandelen. Het schip achter ons, de “NEDLLOYD BARENDTSZ”, nam de afslag richting deze terminal. Ook was op de linkeroever het loodsstation te zien en daarachter lagen weer grote velden waar men zout wint uit zeewater. Deze ‘zoutpannen’ hebben een roze kleur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vlak voordat we op open zee kwamen, begon het flink te waaien en werd het ook een stuk frisser. Op de linkeroever stonden diverse mensen foto’s te maken van schepen. Het is grappig om die mensen dan met de 200mm zoomlens ook op de foto te zetten ! Eenmaal op zee, rond 15:45 zagen we de schepen al weer voor anker liggen, wachtende op het eerste zuidgaande konvooi wat rond middernacht start. Veel grote containerschepen lagen er tussen, maar het enige schip wat ik duidelijk zag en ook de naam van kon lezen, was de “CMA CGM RIGOLETTO”.

Na ruim tien uur op de brug gestaan te hebben, had ik toch wel zere voeten en ging naar m’n hut om even m’n voeten te laten rusten. Ik kon toen gelijk het resultaat eens rustig bekijken van de bijna 1300 foto’s die ik vandaag gemaakt heb. Even later belde de chief-officer om te zeggen dat we binnen een kleine tien minuten de 13.500 TEU grote “ELLY MAERSK” zouden passeren. Snel naar de brug, m’n voeten protesteerden maar wilde toch nog foto’s maken van de eerste ULCS’s. Eenmaal op de brug zag ik dat het weer ook flink veranderd was, het werd helemaal zwart aan de horizon en het waaide flink.

Ook attendeerde de chief-officer mij erop dat we over een kleine 16 minuten, snel uitgerekend door de roerganger Gabor, dezelfde lengte- als breedte coördinaten zouden hebben. Omdat het vrij snel gaat is het erg moeilijk om zowel de lengte- als breedte coördinaat exact gelijk op de foto te krijgen. Net een milliseconde te laat maar toch op een grappige foto zijn de coördinaten N 31.49.900 en E 31.49.890 te zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor het diner nog een douche genomen en vlak voor het diner kennis gemaakt met een nieuwe tweede machinist. Hij was samen met de agent met een bootje aanboord gekomen toen we voor anker lagen op de rede van Suez. Het diner bestond uit een mix van vis en krab met een sausje vooraf, als hoofdgerecht aardappelpuree met gehakt en als nagerecht kaas en een soort vla toetje. Na het diner ben ik direct gaan slapen, want zo’n lange intensieve dag in warm weer maakt je erg moe.

 

 

 

 

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina