Dag 39 - Aankomst Port Kelang, Maleisië (Woensdag 19 maart 2008)

De wekker gezet om 02:30 en zag buiten al veel scheepvaart verkeer. Rond 03:00 was ik op de brug en waren we bijna ter hoogte van de vuurtoren ‘Horsburgh’. Het was warm en in de verte zag je steeds de wolken oplichten vanwege de onweer, maar je hoorde niets, alleen de flitsen zag je.

Eerst voeren we langs de ankerplaats van Johor, hier lagen enorm veel schepen, de meeste schepen waren allemaal kleine tankertjes en ik zag ook een paar cruiseschepen. Het vliegveld ‘Changi’ van Singapore is hierna zichtbaar, nou ja, door de aankomende en vertrekkende vliegtuigen weet je dat daar een vliegveld is. Net als op de heenweg is er weer veel verkeer en is de concentratie op de brug groot. De kapitein is gedurende de hele passage op de brug.

Ik was foto’s aan het maken van de nachtelijke skyline van Singapore en zag opeens in het water een klein bootje zonder verlichting. De kapitein kwam ook naar buiten met de verrekijker. Of er iemand in zat konden we niet zien, maar om zo zonder verlichting midden in de Straat van Singapore te varen (of te vissen) is pure zelfmoord met alle (grote) schepen.

Er komen overal kleine schepen vandaan die de vaargeul oversteken en je moet daar goed op letten, want sommige schepen geven nergens om, ook al moeten hun voorrang verlenen. De stad Singapore komt in zicht, diverse flatgebouwen zijn te zien en ook enkele hoge gebouwen. Ook dit keer heeft de kapitein de snelheid teruggenomen om het schip beter te kunnen manoeuvreren in deze drukke straat. We waren rond 04:00 ~ 04:30 in het midden van de Straat van Singapore, waarna we de vuurtoren Raffel passeerden en je alleen nog maar de lichtjes zag van de diverse olie- en chemische industrie daar in de buurt. Even na 05:00 ging ik weer naar beneden en ging nog slapen tot ongeveer 10:30.
















Toen ik de gordijnen openschoof was het bewolkt en voeren we in de Straat van Malakka. Naast ons zag ik een spoor van een, zo te zien, groot schip. Gewapend met de camera ging ik naar buiten en zag de 8300 TEU grote “SORØ MAERSK” vlak naast ons varen. Wij gingen dit schip voorbij aan stuurboord omdat wij reeds ‘de afslag’ Port Kelang moesten nemen.

Voor de lunch, rond 12:00, in de officer’s recreation room kwam de chief-officer naar mij toe en vertelde dat de kapitein reeds had gegeten omdat we al om 13:00 aan de loods zouden zijn in Port Kelang. Na een drankje ging ik ook alvast eten, daarna de camera pakken en naar de brug. De lunch bestond uit een haring salade met aardappels, maar heb weinig van de haring op. Het hoofdgerecht was kip met Franse frites en als nagerecht kaas en fruit.

Het was inmiddels gaan regenen, de chief-officer zei ook dat men altijd een grapje maakt dat wanneer het hier gaat regenen dat je vlakbij Port Kelang bent ! Maleisië ligt immers dicht tegen de evenaar aan en heeft ook een tropisch klimaat.

Jammer genoeg bleef het (zacht) regenen en kon ik niet ver naar buiten om foto’s te maken, want een camera kan niet zo goed tegen de regen. Het was erg warm, ruim 28*C en zeer vochtig. Rond 13:00 kwam de loods aanboord en voeren we door een uitgegraven geul tussen de ondiepe kustwateren van Port Kelang richting de terminal. De terminal ligt aan een soort rivier die omringd is door diverse kleine, zeer dicht beboste eilandjes, waarschijnlijk ook een soort moeras. De terminal ligt in het ‘Westport’ gedeelte van Port Kelang.

Om 14:00 meerden we af aan ligplaats 12 en lagen we bakboord voor de kant, ik heb dus vanuit m’n hut zicht op de terminal. Het is goed te zien dat aan de overkant van de rivier het helemaal vol staat met tropische planten en bomen. Het was ook gestopt met regenen, op het moment dat we voor de kant lagen. Het zonnetje kwam door en het werd opeens nog warmer en het was echt benauwd. De vertrektijd zou rond 22:00 ~ 23:00 zijn. Het is te doen om naar Kuala Lumpur te gaan, maar letterlijk het hoogtepunt, de Petronas Towers, gaan om 16:00 al dicht en het duurt, afhankelijk van het verkeer, zo’n 1 á 2 uur om daar te komen. Ik ken de stad verder niet en het schip ligt niet op ‘loopafstand’ van de stad zoals in Hong Kong, dus wilde ik niet het risico nemen om te laat te komen. Als we bijvoorbeeld in de vroege ochtend waren aangekomen, had ik het wel aangedurfd om te gaan.






























 

Ook nemen we in deze haven brandstof in, want de gehele reis hebben we op maximum vermogen gevaren om de vertraging van vier dagen in te halen en dat kost brandstof. Je kan niet het risico nemen om net op de laatste druppel in Rotterdam (de volgende bunkerhaven) aan te komen. Op dit moment zijn we nog één dag achter op schema, dit zal onderweg naar het Suez kanaal weer ingehaald worden en dan zijn we weer op schema.

Aan het einde van de middag begon het licht te regenen en de wolken werden steeds zwarter. Tijdens het diner en tot ’s avonds laat bleef het hard regenen, letterlijk een tropisch buitje. Het diner bestond uit een soort saucijzenbroodje vooraf en als hoofdgerecht stukjes worst in een pittige saus, rijst en doperwten met als nagerecht kaas en fruit. Tijdens het diner werd de chief-officer weggeroepen omdat de planner van de terminal er was met het nieuwe stuwplan en kregen we te horen dat de vertrektijd rond 01:00 zou zijn. Na het diner nog een filmpje gekeken en nog wat foto’s gemaakt vanaf de brug, het regende gelukkig niet meer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina