Dag 24 - Onderweg van Khor Fakkan, Ver. Arab. Emiraten, naar Chiwan, China (Dinsdag 4 maart 2008)

Na even geslapen te hebben tot ongeveer 02:45, keek ik naar buiten en zag de eerste lichtjes al van Singapore. Daarna naar de brug, waar de kapitein, chief-officer, de dienstdoende officier en een roerganger geconcentreerd aan het navigeren waren. De Straat van Singapore is enorm druk en bovendien was het nacht en regende het ook nog. Om deze straat te passeren heb je geen loods nodig, maar houdt een verkeersbegeleiding systeem (Het zogenaamde VTS, Vessel Traffic System) alles in de gaten en houdt contact met de schepen in de verschillende sectoren. Buiten het passerende verkeer zijn er ook vele schepen die naar Singapore zelf gaan en liggen er schepen voor anker of zijn bezig met vissen of baggeren. Ik ging na aankomst op de brug eerst rustig op de achtergrond m’n ogen laten wennen aan de duisternis, want doe je dit niet en je loopt over de brug, heb je kans dat je zo iemand omver loopt ! Schepen passeerde vrij dicht langs elkaar, maar de kapitein en dienstdoende officier hielden goed de radar in de gaten en vroegen sommige schepen om wat koers te wijzigen teneinde ons meer ruimte te geven. Vanwege de ondiepe stukken is het niet makkelijk uitwijken en moet je binnen de grenzen van het VTS systeem blijven. Voor het binnenvaren van het VTS systeem had de kapitein reeds snelheid geminderd, om het schip makkelijker te kunnen besturen.

De haven van Singapore, als eerste de olietanks, werd zichtbaar. Langzaam daarna kwamen de lichtjes van de containerkranen in zicht en werden hoge gebouwen zichtbaar met de verlichting. Ik heb daarvan wat foto’s geprobeerd te maken, maar vanwege de regen, de afstand en de duisternis is er niet veel van te zien. Met het blote oog was het mooier.

Gedurende de passage kwam er steeds vliegtuigen over, want het vliegveld van Singapore ligt vlak aan het water. Ook kwam een oude bekende van mij, de Italiaanse “ITAL UNIVERSO”, (Ex “LT UNIVERSO”) langs varen. Dat is een tijd geleden dat ik die heb gezien ! Rond 04:45 ging ik weer naar m’n hut, aangezien we de Straat van Singapore vrijwel uit waren (er waren in ieder geval geen lichtjes meer te zien) en wilde gaan slapen tot een uur of elf. Ik kon niet slapen tot een uur of zes en werd rond kwart over tien wakker met hoofdpijn. Een gebroken nacht zoals deze is niet goed, je kan dan beter wakker blijven en ’s avonds eerder gaan slapen. Maar goed.

Het weer is heel anders dan op de Indische Oceaan. De Zuid Chinese zee brengt een windkracht 6 á 7 met zich mee en golven van een kleine twee meter schat ik. Het schip schudt een klein beetje, maar niet echt om niet te kunnen blijven staan. De wind komt ook weer recht van voren. De snelheid in de ochtend was bijna 26,5 knoop, maar toen de wind toenam daalde de snelheid naar 24,8 tot 25,1 knoop. De aankomsttijd Hong Kong pilot zag je ineens veranderen van 6 maart 13:30 naar 15:00. De stroming hebben we ook tegen, deze zorgt er voor dat we bijna één knoop minder varen. De kapitein zei dat de stroming iets noordelijker weer zal afnemen, dus hopelijk kunnen we de oorspronkelijke aankomsttijd van 13:30 handhaven.

De lunch bestond uit een salade en worst vooraf en als hoofdgerecht pasta met vlees in tomatensaus. Als nagerecht kaas en ijs.

Tijdens de lunch was ik nog niet helemaal wakker, ik merkte al dat dit een dag zou worden waar je weinig aan hebt, daarom heb ik ’s middags nog rustig een filmpje gekeken en daarna nog naar de brug gegaan. Er waren al diverse vissersschepen te zien. Hoe deze in dit weer hun werk kunnen doen is een raadsel, ze dansen op en neer in de golven. Op de radar zijn weer schepen te zien die we al eerder zijn tegengekomen. De “HATSU SMART” kwamen we al tegen in Zeebrugge en de “HANJIN CHICAGO” in het Suez kanaal. Beide schepen voeren tussen de 20 en 35 mijl bij ons vandaan, dus met het blote oog waren ze niet te zien. Het was bewolkt en af en toe regen, dus het zicht was ook niet echt goed. Eerder tijdens de wacht van de chief-officer was er een schip die had gemeld dat hij in de wind een reddingsboei met rooksignaal was verloren, dus niet met het verzoek de boei terug te brengen, maar deze te negeren mocht een schip de rooksignalen zien en denken dat er een drenkeling in het water ligt.

Om 18:30 ging de bonded store weer open, dus kon de voorraad bier en sigaretten worden aangevuld, althans, niet voor mij, ik hield het bij blikjes fris. Het kwam goed uit, want vanmiddag had ik juist het laatste blikje op gemaakt. Sterke drank voor de bemanning is sinds kort niet meer toegestaan.

Het diner bestond uit een huzarensalade met ham vooraf en fish&chips als hoofdgerecht. Als nagerecht kaas en fruit. Daarna gauw terug naar de hut, het verslag bijwerken en de klok weer een uur vooruit zetten. Weer een uur minder slapen, maar deze aanpassing is voorlopig de laatste, deze tijd, GMT+8 (dus 7 uur later dan in Nederland) houden we aan tot en met vertrek uit Port Kelang rond 19 maart. Daarna gaat de klok weer terug en kan de slaap ingehaald worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina