Dag 06 -
In de vroege ochtend merkte ik dat het schip wat meer bewoog, na
het ontbijt terug naar m’n hut om nog wat foto’s uit te zoeken en aan de hand van
de gemaakte foto’s van de zeekaarten op de brug, m’n eigen zeekaarten te bewerken.
Toen het licht werd, wat een uur later was dan normaal omdat het hier langs de Portugese
kust een uur vroeger is terwijl de tijd aanboord nog gelijk is, zag ik dat het best
wel waaide en op de golven waren witte koppen te zien.
Rond een uur of tien naar de brug. Toen zag ik dat het windkracht 5 a 6 was met golven
van ongeveer 2 meter. Nog even met de Roemeense Lt Admin gesproken en toen kwamen
de weersverwachtingen binnen en zagen we dat het laatste stuk vanaf Cabo Sao Vincent
tot aan de Straat van Gibraltar (Golf van Cadiz) best wel slecht kon worden, windkracht
6 toenemend tot 7-
De lunch bestond uit een koud voorgerecht van champignons en paté, het hoofdgerecht was vis met aardappelen en als nagerecht kaas, fruit en koffie.
Gibraltar zouden we rond 17:30 passeren. Het schip vaart nog op maximaal vermogen en omdat de wind nu recht op ons in staat, windkracht 7, vaart het schip ‘maar’ 24,0 ~ 24,5 knopen. Buiten de accommodatie en helemaal op de brugvleugels kon je bijna niet fatsoenlijk staan. De wind blies zo hard dat je moest oppassen voor je bril en foto’s maken in deze wind lukte al helemaal niet. Daarom heb ik de meeste foto’s maar vanaf de brug achter het glas gemaakt.
Rond 15:45 was ik weer op de brug, in ieder geval om op tijd te zijn voor de passage door de Straat van Gibraltar. We voeren de Straat in rond 16:30 en in de verte zag ik ineens een groot blauw schip overdwars liggen. Het bleek de “MAERSK KAMPALA” te zijn die naar de nieuwe Maersk terminal ging bij Tanger. Aan het radioverkeer te horen waren het Nederlanders en inderdaad zag ik achterop “Rotterdam” staan. Dit was een oud P&O Nedlloyd schip. De wind was nog steeds sterk en je zag links en rechts de kleinere schepen moeite hebben met de wind. De rolden en stampten flink, terwijl wij eigenlijk geen last er van hadden. Door het gewicht en een goede stabiliteit rolde dit schip heel rustig heen en weer, maar slechts een paar graden.
Het wemelt van de ferry schepen hier, van de normale ferry’s tot aan de snelle catamarans. Doordat we dicht bij de kust van Marokko voeren, had ik weer even bereik en dus was het tijd om even een berichtje naar het thuisfront te sturen en een update te sturen naar m’n weblog. Net op tijd, want nog geen half uur later had ik geen bereik meer. Van de vorige reis vanuit Italië naar Hamburg wist ik nog dat je ter hoogte van Tunesië ook wel even bereik hebt, maar als ik zo even snel reken passeren we dat punt in de nacht van zaterdag op zondag vlakvoor we Malta bereiken.
Het diner bestond uit een soep vooraf en als hoofdgerecht een soort pittige worst met een pittige saus, rijst en sla. En uiteraard afgesloten met kaas, fruit en koffie.
