Dag 04 - Vertrek Le Havre, Frankrijk (Woensdag 13 februari 2008)

 

In de ochtend bij het ontbijt kennis gemaakt met de nieuwe kapitein Marc Dibon en chief-officer Pierre Alghisi . Kapitein Cas zou vandaag rond het middaguur naar huis gaan, hij vertelde dat hij zo’n 400 kilometer van Le Havre woont. De verwachtte vertrektijd stond op 14:00~15:00 uur.

Vlak voor de lunch werd er omgeroepen (weliswaar in het Frans) dat de vertrektijd 14:00 zou worden. Als laatste werd dek 62, waarop ik uit kijk, vol geladen. Het staat 6 hoog maar kan daar nog overheen kijken, echter het dek daarachter staat 7 hoog met waarschijnlijk veel High Cube containers, dus daar kijk ik nu tegen aan. Maar omdat het dek vlak achter mij 6 hoog staat, kan ik wel nog naar bakboord en stuurboord kijken. Uiteraard vrij uitzicht naar bakboord dus nu ook volop zon in m’n hut.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De lunch bestond uit een voorafje wat leek op een soort vispaletje, Als hoofdgerecht Franse frites met vlees. Daarna nog kaas, fruit en koffie.

Om 13:50 kwam de loods aanboord en kwamen de sleepboten aan om te assisteren. Even over 14:00 waren we los van de wal en voeren we richting de uitgang van het bassin. De nieuwe chef-kok, Xavier Morcet, kwam zich voorstellen en nog even met hem staan praten. Het valt mij op aanboord van dit schip dat iedereen wel goed Engels spreekt. Ook de nieuwe chief-officer is erg aardig en hij zal mij tijdens de reis ook diverse dingen uitleggen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 15:00 kwam de helikopter weer aan om de loods op te pikken. Ik ben dit keer 1 dek lager gaan staan om zo beter foto’s te maken zonder compleet weggeblazen te worden. Dit was goed gelukt, zeker met de ‘sport’-stand om de camera, die zorgt voor een extra snelle sluitertijd. Toen ik in m’n hut was om de foto’s te bekijken, kwam de helikopter ineens weer terug. Kapitein Dibon had gezien dat de loods zijn papieren was vergeten. Dat is wel vervelend als je thuis erachter komt dat je ID-kaart en al je papieren nog aanboord liggen van een schip wat naar Malta gaat. Dus kwam de loods weer terug om het op te halen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijd om koers te zetten naar Malta, de hele reis zal op volle snelheid gevaren worden. De chief-officer vertelde dat het weer onderweg vrij rustig zal zijn, ook de gevreesde Golf van Biskaje.

Na nog even de gemaakte foto’s op m’n laptop gezet te hebben, rond 17:30 naar de brug. We voeren bijna ter hoogte van Cherbourg en waren net het drukke Engelse Kanaal aan het oversteken. Gelukkig waren de passerende schepen op voldoende afstand. De zon ging langzaam onder en we haalden de eerder geziene (Lag naast ons, voor anker bij Westhinder anchorage) “MSC NILGUN” in. Door de sterke stroming was de gemiddelde snelheid ruim 27,5 á 28,0 knopen ! Echter daalde dat weer iets naar mate we het Engels Kanaal vorderen. Morgenochtend zal de Lt Secu mijn een training geven over het gebruik van de reddingsmiddelen, vluchtroutes en procedures in geval van calamiteiten. Een dergelijke training zal ook in het Frans worden gegeven voor de nieuwe bemanningsleden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De nieuwe chef-kok belooft wat! Een heerlijk diner van gebakken mosselen vooraf, als hoofdgerecht macaroni met biefstuk en als nagerecht uiteraard weer kaas, fruit en als laatste koffie. Tot zover merk ik dat de stemming goed is na de bemanningswissel. Echter merk ik wel dat het ‘passagier’ zijn in je eentje toch een beetje eenzaam is. Er is een aparte tafel voor de passagiers om te eten en ik had al eerder gehoord: ‘Als je in je eentje bent zit je dus ook alleen te eten’. Ik dacht dat er in Malta of Khor Fakkan nog meer passagiers zouden aanmonsteren, maar blijkt dit toch weer niet te kloppen. Het was de vorige reis.

Met deze hoge snelheid is de verwachte aankomsttijd in Malta zaterdagavond middernacht, maar omdat we deze hoge snelheid nooit kunnen vasthouden houden we het op aankomst Malta zondagochtend rond 09:00 uur.

 

 

 

Vorige pagina | Menu | Volgende pagina